در سایت استاد یونس شکرخواه گزارشی دیدم از نقد او بر کتابی تازه در تیترنویسی (نوشته مجید رضائیان، تهران: دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانهها، ویراست دوم، ۱۳۹۴). اما این گزارش خود نمونه ای ناموزون از گزارش نویسی است و عجیب است که در سایت استاد بدون تغییری بازنشر شده است. اما با کمی جستجو روشن می شود که این بریده یک گزارش بلندتر است ولی شکرخواه نیازی ندیده این موضوع را یادآوری کند. در نتیجه مطلب مشکل آفرین شده است. کامنتها در کروشه آمده است. – م.ج
یونس شکرخواه
دات
به گزارش شفقنا، [یونس] شکرخواه که در نشست نقد و بررسی کتاب تیتر نویسی مجید رضاییان سخن میگفت، صحبتهای خود را با اشاره به گفتههای فرقانی [کدام فرقانی؟ چرا نام کامل نیامده؟ و این چه جور گزارشی است که با اشاره به حرفهای کسی که حرف اش نقل نشده شروع می شود؟] آغاز کرد و گفت: شاید صحیح نباشد تیترها را بدون در نظر گرفتن شرایط زمانیشان مورد نقد قرار بدهیم. همین تیتر مورد اشاره دکتر فرقانی [ادامه نقص مربوط به حذف بخش فرقانی] “خونین شهر با آخرین فشنگهایش مقاومت میکند” با درد و اندوه زده شد یا تیتری که برای رحلت امام زدیم در حالی بود که ما از ساعت ۶ عصر روز قبل از اعلام خبر از این واقعه مطلع بودیم و پس از اینکه تلویزیون صبح خبر فوت امام را اعلام کرد تحریریه تازه شروع به گریستن کرد. شاید در مورد تیتر خرمشهر فردی بگوید که چرا نزدید خرمشهر سقوط کرد.
———————
*در گزارش ایسنا می توانید پاسخ های مولف را به نقدها از جمله نقد یونس شکرخواه بخوانید. در سایت خبرنگاران ایران هم بخشی دیگر از این مجلس از همین خبرگزاری شفقنا نقل شده که نقد مهدی منتظرقائم است اما اشاره ای به نقد شکرخواه در آن نیست. درباره خود کتاب این شرح خبرگزاری کتاب در خصوص ویراست اول آن مفید است. نهایت اینکه شفقنا “گزارش کامل” هم منتشر کرده که البته از همین بریده بالا کمال اش روشن می شود!